So much to tell, so little time
Hello!
Op het moment maak ik eventjes gebruik van het internet bij het Pink Hostel. Onze nieuwe slaapplek is niet zo ver dus het is leuk even terug te zijn!
Om alle informatie die ik over afgelopen weekend graag wil delen wat overzichtelijk te houden, maak ik even gebruik van een opsomming allright? Ik houd er eigenlijk niet zo van omdat ik het schrijven heerlijk vind, maar geloof me: Het is te veel!
Vrijdag:
In de hele vroege ochtend de andere vrijwilligers uitgezwaaid. Ik zal ze missen!
Wij zouden om 10.00 uur opgehaald worden, maar dat werd 8.30 uur! Mama Mina (Onze hostmother) is een echte ' big momma' . Dikke kont, donkere huidskleur en lange haren. ze is ontzettend aardig. Vervelend voor haar was dat zij net toen wij gedag hadden gezegd te horen kreeg dat haar broer was gestorven. Ar, vrouwtje, ze gaf ons info, stond te huilen en moest telefonisch een plek in een mortuarium regelen..
Wij zijn met goede afspraken onze weg gegaan naar Kakum National park. Dit gaat nooit van een leien dakje met ons: de bussen bij beide stations waren ' vol' zo werd er gezegd. Toen hebben we een taxi geprobeerd te regelen maar die krabbelde terug toen we eenmaal zaten. Uiteindelijk heeft een andere taxi ons 5 uur lang in de volle zon, naar een zwaar afgelegen plek bij kakum gereden. Het verkeer vind ik hier levensgevaarlijk, er wordt links ingehaald terwijl er tegenliggers komen, je ziet veel ongelukken en er staan hier en daar tentjes aan de weg waar doodkisten worden gemaakt. De chauffeurs weten zich echter iedere keer weer net te redden. Hij zette ons af bij Rainforest Lodge, een zeer luxe en voor westerse standaarden slaapplek. Zo slim om te zeggen dat de goedkoopste kamers volzitten voor obruni's (blanken) zijn ze wel. daarmee zijn wij geforseerd om met een wat duurdere kamer akkoord te gaan. We hebben genoten van de luxe! Schone warme douche, airco, waaier, tv, ijskast, zwembad, goed eten! Hemelse nacht dus..
Zaterdag:
Met de taxi naar Kakum National Park! We zaten met 1 man teveel in de taxi waardoor we werden aangehouden. De taxichaffeur moest zijn rijbewijs tonen maar ' had deze niet bij zich'. Wat betalen was echter ook goeden toen we eenmaal verder reden deelde onze gids ons mede dat de agent dronken was. Kortom: Welkom in Afrika!
Het park was sjiek! Een flinke klim was het wel maar als je eenmaal boven bent loop je 7 platformen tussen de bomen op een hoogte van 40 meter. Prachtig!
Hierna zijn we naar een Monkeyresort geweest dat door Nederlanders gerund werd. Deze mensen doen fijn werk! We hebben een rondleiding gehad en een drankje gedaan. alvorens we onze weg richting Cape Coast zetten. In Cape Coast hebben we een minder luxe lodge weten te regelen en uitgewaaierd op het strand. Mooie omgeving is het daar! Ook hebben we andere vrijwilligers ontmoet. Avondeten: Pizza Funghi!
Zondag:
Ondanks al 2 dagen diarree te hebben houden we de moed erin! Flink wat pilletjes en veel drinken. Vanochtend zijn we naar Cape Coast Castle geweest. Dit is samen met Elmina Castle een van de best bewaarde slavenforten ter wereld. Ik heb hier veel gezien, informatie gekregen en foto's gemaakt. Het was vrij indrukwekkend. Ongelooflijk onder welke omstandigheden die slaven behandeld werden.
Direct hierna hebben we een buskaartje gekocht en maakten we ons op voor een 4 uur durende terugreis naar Accra. En ja hoor, we are in the bus so something funny will happen. De buschauffeur stapte in en vertelde op een vrij aggresiieve manier tegen de een mevrouw op de eerste rij dat ze ergens anders moest gaan zitten. (Vrouwen mogen voor de veiligheid niet op de eerste rij in een bus zitten, maar in dit geval ging het vooral op de manier waarop.) De hele bus nam het voor haar op en opeens wilde de chauffeur nioet meer rijden. dat duurde even, uiteindelijk stapte hij toch weer in. Hierna reed meneer met 1 hand, waarop hij weer werd aangesproken. Weer reageerde hij overdreven en deed dit keer iets gevaarlijks op de rotonde omdat hij ' ff snel naar de politie wilde rijden..' De rest van de rit heeft de bus hem nog wat uitgedaagd, maar wij zijn gewoon veilig aangekomen bijonze big momma hoor.
In de avond hebben we nog een avontuurtje gehad: Ons eerste avondeten bij mama mina ging geheel anders dan verwacht. Een klein katje met rabies viel mama mina aan en begon op haar hondjes en ons te jagen. Het maakte een raar geluid alsof het blafte, at en dronk niet en viel direct aan als het je zag. We stonden meteen op onze stoel, hebben geprobeerd het te vangen of te raken met stenen maar tevergeefs. erges bij ons in de buurt loopt het nog steeds rond. Ik vond het maar niks, na mijn avontuur in Suriname waar jullie allen van weten. mama Mina is naar het ziekenhuis geweest voor wat injecties en ze maakte het goed..
Bij deze heb ik jullie alweer een beetje bijgekletst.
Vandaag hebben we een rustdag ingelast. Vanochtend drumlessen, taallessen en danslessen bij Syto. Dat is nog tot en met donderdag. Vanmiddag hebben we onze kleren gewassen op zn Afrikaans en nu zitten we even terug bij de leuke medewerkers van het Pink Hostel..
Later deze week misschien weer!
Bye!
P.S. Reageer gerust hoor, ik vind het alleen maar leuk wat reacties te zien..Dat is voor mij de enige bevestiging dat er wat gelezen wordt of respons uit het verre Holland..
Reacties
Reacties
Ik reageer alleen hier maar even omdat je het hierboven vraagt! Je wou toch weten of we je verhalen lezen. We lezen ze niet alleen, ik print ze ook uit (in kleur op het werk!) om ze opa te laten lezen. Hou je taai, niet teveel piekeren, maar gezond alles overdenken! Tot horens.
Groetjes, pap Xx
We hebben met plezier jouw belevenissen gelezen.(wat schrijf jij mooi) Dus als het lukt blijven schrijven, kunnen wij vanachter de computer genieten van al jouw verhalen.Het ga je goed en veel plezier.
Groetjes en een knuffel
He Sanne! Als je nog eens wil relaxen in het zuiden kan ik je het Ko-Sa beach resort aanraden, het ligt geloof ik tussen elmina en cape coast of iig daar ergens in de buurt;) Veel plezier nog! Groetjes, Leonie
Heey Sanne!
Wat leuk om je verhaaltjes te lezen (en de foto's te bekijken). Heel veel plezier en succes nog daaro en geniet ervan!!!
Lieve Sanne,
Voor mij was het een hele schok toen ik hoorde dat je aan de anderre kant van de wereld zat, ik ben gelijk je verhalen gaan lezen, superleuk.. De reis naar suriname heet jou 200 graden veranderd.. Ik blijf je verhalen zeker lezen. Geniet van je tijd en je vrije zorgeloze leventje. Hier is het voor mij 40 uur per week hard werken en natuurlijk een zwangere buik, maar zoals je al zei, ik zou najma niet zijn als ik niet zomaar alles tegelijk zou kunnen doen..
Lieverd fijne je even gesproken te hebben, we houden zeker contact en ik blijf je bijhouden..
Liefs Najma
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}