Hallo daar!

Ik heb een tijdje niks kunnen laten weten. Bij deze wil ik even proberen wat in te halen want ik heb best wel wat te vertellen!

Afgelopen donderdag heb ik Cary leren kennen in het weeshuis. Zij heeft in 2006 in Ghana vrijwilligerswerk gedaan en wilde een bezoekje brengen aan dit weeshuis. Ze is afkomstig van Groot Brittanie, aardige meid. In de avond had ik flinke koppijn en heb ik met mijn gastmoeder toch maar eens afgesproken te gaan voor een malariatestje.
Dat bleek ook zwaar nodig:
Vrijdagochtend zou mijn gastmama om half 8 klaar staan zodat ze ' op tijd terug' kon zijn voor haar werk. Ik stond op tijd klaar, zij anderhalf uur later. In die anderhalf uur bleek mijn diarree van kwaad tot erger te gaan. Welgeteld 8 keer ben ik kunnen rennen en elke keer poepte ik een vol glas water. Hmm dacht ik: het wordt toch eens tijd dat het een en ander onderzocht wordt...
De kliniek zag er voor Ghanese standaarden goed uit. Het is wel een echte draaimolen waarin je wordt meegetrokken zeg: Wachten, betalen, wachten, bloeddruk en gewicht meten, wachen, wachten, consult arts, betalen, wachten, bloed prikken, wachten, consult arts voor de uitslag, betalen, wachten, medicatie halen. Ik was gesloopt.
Tijdens mijn consult bij de arts liet hij weten me te willen prikken voor malaria en thyphoid. Thyphoid, als ik maar eens wist wat het was.. Bloed prikken ze je hier in de hand, maf ommee te makenwant ze tappen het je letterlijk af.Tijdens het bloed prikken moest ik weer rennen, slechte timingSanne! De uitslag krijg je zelf in handen maar dan dichtgeniet zodat de artsde eerste is die het kan lezen. Ik heb stiekem gespiekt: No malariaparasites seen, thyphoid 2 times reactive. Wat betekent Thypoid toch?? Eenmaal bij de arts las ie het blaadje voor en na wat uitleg over deze benaming concludeerde ik dat ik de salmonella bacterie had opgelopen. Ik ben naar huis gestuurd met 16 pillen per dag en ors. Ik zou voor zowel malaria als de salmonella bacterie behandeld worden aangezien malaria toch niet uit te sluiten was. Daarnaast het advies goed te blijven eten, veel te rusten en echt genoeg te drinken (Om een opname te voorkomen), de afgelopen ochtend zat ik inmiddels al op 11 keer naar de wc wat betekende dat ik zo'n 1,5 liter vochtwas verloren. Oef..

Op weg terug naar huis wilde ik nog even pinnen dus mijn gastmama bracht me naar een bank. De machine werkte en ik vroeg 120 Ghana Cedie. Dat is zo'n 60 euro.Na ' gelieve te wachten op uw pas en cash' kwam de pas wel, maar bleef de cash uit.. Ik ben naar binnen gegaan om te klagen maar er werd vrij luchtig gereageerd, natuurlijk want het is Afrika. Ik kon het er echter even niet bij hebben, op wat aandringen heb ik de naam van de medewerker en het telefoonnummer van de bank genoteerd gekregen. Toen ben ik naar huis gegaan en heb mijn rabobankkastje genomen en ben naar het internetcafe gebracht. Nee wacht, eerst nog maar eens rennen naar een vies openbaar toilet. In het internetcafe bleek het geld gelukkig niet afgeschreven te zijn, oef.. De rest van de dagen en dag daarna heb ik plat gelegen op de bank voor de tv.

Zondagochtend kon ik het niet laten even ertussen uit te gaan. Nelson, een medewerker van Syto heeft me meegenomen naar de kerkdienst van 7.00-9.00 uur. (Oma zou trots op me zijn geweest.) In de ' assemblies of god's church'wordt er elke zondag een waar feestje gemaakt om god te prijzen. In Limburg is men eens per jaar openhartig en heeeel gezellig, dat is met carnaval. Hier in Ghana pakken ze het beter aan, elke zondag zingt er een gospelkoor en zanggroep en wordt er volop meegezongen en gedanst. Niks stilzwijgend zitten, men is hier extrovert. Een waar Sister Act dus! Af en toe zie je mensen wat verlaat binnenkomen: Is de show al begonnen? Foto's maken is toegestaan en eten en drinken ook, baby's worden ookgewoon meegenomen. Na de liedjes heeft een hoofdpriester in pak (dus geen soepjurk) een uur gepreekt. Hij las een stuk uit de bijbel voor die iedereen trouw bij zich had (behalve ik) en de rest van de tijd gebruikte hij om een eigen verhaal te vertellen. Hij gebruikte als een waar comedian genoeg humor om het interessant te houden. Als hij merkte dat men wat afzwakte zei hij: hello? hallaluja of amen. Men reageerde dan met: yess, amen!
Aan het einde van de dienst werd er tijdens een slotlied een collecte gehouden en liep men dansend naar voren om het geld in de pot te gooien. Ook werd er gevraagd wie nieuw was hier, een klein groepje ging staan waaronder ik. Och, kom toch even naar voren! Als enige vrouw en blank persoon kreeg ik als eerste de microfoon onder mijn neus. Gelieve te zeggen hoe je heet, waar je vandaan komt en wat je hier komt doen. Daar ging ik dan, voor 200 Ghanezen: My name is Sanne, I'm from The Netherlands and I wanted to visit a relal churchceramony... Iedereen lachte me toe...

Na de kerk heb ik een kop thee gedrnonken bij Rachel, Nelson's zus en degene die mijn echt ghanees jurkje gaat maken. Ze had vruchtensap gekocht en stond erop dat ik het meenam om beter te worden. In de middag heb ik geslapen en ben met mijn gastbroertje en zusje naar de lederfabriek geweest. Hier heb ik tegen een belachelijke afgezette prijs mogen zien wat er gebeurt met de huid van alle loslopende geiten en schapen die uiteindelijk geslacht worden. De ' fabriek'is buiten en alles gebeurt met de hand. 3 Keer dopen in water met chemicalien, haren eraf schrapen, nogmaals dopen, strechen, te drogen hangen, kleuren, drogen en nogmaals strechen..

Dat was het even voor nu, ik ren nog eventjes naar de wc en kruip weer op de bank. Maargoed dat mijn gastmoeder me een serie heeft leren kijken die ze op dvd heeft: The Beastmaster! Dat zorgt voor wat afleiding..

Groetjes!

PS, steek even een kaarsje op. Dit weekend wilde ik naar Mole National Park gaan op safari met wat andere vrijwilligers. Ik hoop dat ik dan wat beter ben!