Hoi!

Dankjewel voor de berichtjes!
Afgelopen maandagavond werd nog erg gezellig. Mijn bananen waren op, dus mama Nafisha nam me mee op pad voor nieuwe. Deze zijn gescoord, samen met een kokosnoot en voordat we terug naar huis keerde besloot ze wat spontaans te doen. Ze bracht me naar een Ghanees cafeetje en op het terras hebben we wat gedronken. Ze heeft me haar levensverhaal verteld samen met wat verhalen over haar vorige vrijwilligers. Spontaan en leuk dus.

Wilma heeft hier beneden gelijk, eigenwijze Sanne laat haar tijd niet geheel ver'zieken' . Ik probeer het echter wel op een wat verstandige manier te doen. Maandag was ik nog steeds aan de dunne, ik heb maar eens wat immodium genomen en dat hielp. (Maar niet voor lang.) Naar het weeshuis ben ik nog niet terug geweest, aangezien ik nog maar een weekje heb en de helft daarvan in het dierenpark zit, ga ik dit vanaf nu ook als ' verloren' beschouwen.Ik besteed de rest van mijn tijd liever nog wat van de omgeving te zien.

Gisteren heb ik lekker gelunchd in het cultuur centre, dit is een soort binnenplaats waar alle souvenirwinkeltjes zitten en de vrijwilligers te vinden zijn. Na mijn lunch heb ik wat rondgestruind. Ik heb onder andereeen armbandje voor Anke gescoord, maar vind hem zelf te leuk dus houd hem stiekem zelf. (Sorry Anke, hihi.. Voor jou vind ik nog wel wat.) Hierna ben ik wat supermarktjes ingedoken op zoek naar een cake. Morgenavnd komen de andere vrijwilligers hier in de stad slapen omdat we vrijdagochtend vroeg naar Mole gaan. Morgen is Hedda uit Noorwegenjarig, en tijdens een etentje willen we haar verrassen. De rest van de dag heb ikmerustig gehouden en wat gespeeld met mijn zusje uit het gastgezin. (Ook een goed doel toch?)

Vanochtend heeft Syto me meegenomen naar het ziekenhuis voor een check up. Ik hoop echt dat dit het laatste bezoek is geweest, je bent de helft van de dag kwijt aan wachten. Een andere arst dit keer, die nogal verbaasd was dat ik niet opgenomen was vrijdag. Hij heeft opnieuw bloed laten prikken en kwam met een andere uitslag: De bloedwaarden voor Salmonella waren hetzelfde, de antibiotica heeft dus niks gedaan. Er was verder geen infectie te vinden in mijn bloedwaarden. Zelf dacht hij niet aan Salmonella maar een andere bacterie die mijn darmen als speeltuin zien. Naast mijn huidige antibiotica heb ik er een nieuwe bijgekregen. Ik mag niks meer nemen van immodium of ors. Als mijn diarree in 3 dagen verdwijnt dan slaat deze medicatie aan. Ik mag van hem dit weekend naar Mole! Echter alleen omdat ie me zijn persoonlijke nummer heeft gegeven zodat ik hem kan bellen als er iets is, hihi. Verbetert het niet wil ie me maandagochtend opnieuw zien en moet ik weer starten met de ors.. De immodium mag ik dit weekend alleen innemen als blijkt dat de antibiotica niet werkt, om te voorkomen dat ik tjdens het poepen ineen struikje door een olifant verpletterd word..

Verder is het misschien leuk te melden dat mijn collectie telefoonnummers steeds uitgebreider wordt: Mannen die je hier aanspreken gaan telkens hetzelfde vriendelijke gesprekje aan. Hoe heet je, waar kom je vandaan, ben je getrouwd, waar woon je hier in Tamale want ik wil je bezoeken en wat is je nummer. Op de laatste vraag antwoord ik meestal: Ik heb liever dat jij me jouw nummer geeft, dan bel ik jou wel. Vanochtend werd ik terug binnengeroepen in het laboratorium waar ze mijn bloed hadden afgenomen. Ik dacht nog, is er iets mis ofzo? Nee, de arts van het lab vroeg me uit..
Met de lunch heb ik Cary weer opgezocht, het klikt goed met deze Engelse. We zitten nu even naast elkaar wat te typen en ze neemt me zo mee naar een inheems dorpje dat ze kent. Hierna neem ik haar mee naar mijn huis en gaan mijn broertje, zusje en wij twee naar het voetbalstadion hier in de buurt kijken.

Toch leuke plannen dus, en de buikgriep neem ik daarbij voor lief.
Later een andere update!

Liefs, Sanne.




Ik ben net terug van een tweede ziekenhuis bezoek