Hallo daar!

Eindelijk, na een flinke tijd krijg ik een klein uurtje de gelegenheid over afgelopen weken te vertellen!

Afgelopen weken waren werkelijk bizar. Ik heb beide uitersten van heel dichtbij meegemaakt: onvoorstelbare armoede en ellende, en puur geluk. Nog steeds ben ik alles een beetje aan het plaatsen, maar zeker is weld at het iets in je veranderd...

Samen met Anna heb ik 2 weken geleden de Goldon Triangle tour gedaan. Deze heet zo omdat we een dag in Delhi hebben vertoefd, een dag in Agra en een dag in Jaipur. Deze 3 steden liggen als een driehoek op de kaart. Veel gereisd hebben we, gemiddeld zo'n 7 uur per dag. In Delhi hebben we met de Riksha een tocht door de stad gemaakt en de krottenwijken, markt en huis van de rikshachauffeur bezocht. Ikzelf heb geleerd onderscheid te maken tussen luxe en arme krottenwijken. Hoewel beiden arm zijn en men nog geen hemd op hun lijf kunnen dragen, wonen de mensen in de luxe krottenwijken in betonnen afgedanktje gebouwen. De mensen in een arme krottenwijk die ik bezocht heb, maken hun ‘huis' uit vuilnis....
Op de markt werd ik gek, voor het eerst weet ik hoe een ADHD' er zich moet voelen. Duizenden mensen botsen tegen je aan, een fietsriksha reed over mijn voeten, je kunt niet zien waar je loopt, de geur van de kruiden op de markt was zodanig sterk dat mijn neus flink begon te lopen en ik niet meer fatsoenlijk kon ademen, miljoenen marktjes, tig keer dezelfde tierenlantijntjes dat verkocht wordt etc.. In het huis van de rikshachauffeur hebben we een kopje thee gekregen, ook hebben zijn dochters Anna en mij een henna tattoo gezet. Deze beste man heft een fijne familie..

In de avond op het dakrestaurant van ons hotel heb ik naar de stad gestaard. Ik had zoveel verschillende indrukken opgedaan dat ik even niet wist wat ik aan me had. Ik was blij dat ik in Europa geboren was, dat ik een andere kennis van de wereld had dan deze mensen en dat mijn leven niet zo zwaar in een mandje was dan voor de mensen die ik beneden tussen de ratten zag lopen.

De volgende ochtend vroeg weg, op naar de Taj Mahal! Wat is dit gebouw mooi zeg. Als ik het jullie zou moeten omschrijven noem ik een ding: Fata Morgana! Het zag eruit dat als jij je hand uitsteekt het plots verdwijnt. Nee, ik heb het aangeraakt, wees maar gerust. Het verhaal achter de Taj Mahal is romantisch. Een moslim heeft dit voor zijn eerste (van de vier) vrouw (en) laten bouwen als begraafplaats nadat ze tijdens de geboorte van haar 14e kindje stierf..
In de avond hebben we wat gegeten en gegekt, Anna en ik zijn er goed in..

De derde dag maakten we ons op voor Jaipur, op weg hier naar toe troffen we een van de vele auto ongelukken die dagelijks in India gebeuren. Ik he been klein jongetje dood langs de weg zien liggen.. ‘ Ach' zei onze chauffeur, deze ongelukken gebeuren dagelijks, een meer of minder...
We zijn gestopt bij een eeuwenoude moskee. Hier staan de foto's ook al van op de site. We hebben hier rondgekeken en laat in de middag kwamen we aan in Jaipur. Nog gauw hebben we een rondleiding gekregen in het paleis van Jaipur dat op dit moment een 13 jaar oude koning heeft. In de avond hebben we een stofbewerkingsfabriek gezien en hebben we gegeten. Met de chauffeur hebben we kunnen lichen want hij heeft ons elk detail van zijn geloof het ‘ sikhisme' verteld. Wat een ‘aparte' religie. Het hanteert 5 regels: wit ondergoed, je mag je haren niet afknippen, je moet ten alle tijden een mes meedragen voor als iemand moeilijk doet, je moet iets van ivoor dragen en je moet je vrouw trouw blijven. Binnen het geloof maakt het echter niks uit of je vreemd gaat..

De volgende dag zat het er alweer op. Het was een prachtreis met alle ups en downs. Hetgeen ik nooit aan zal en wil wennen is echter de geldgerichte instelling van de mensen daar. Geen moment in contact met iemand werd iets gratis gedaan. Of je nou de wc vraagt, of je van de wc gebruikt maakt, de weg vraagt, hallo zegt, mensen meelopen zonder dat je erom vroeg.. Het eindicht altijd met de vraag: Tip madam..???? Als je dan al wat geeft is men in staat het gemakkelijk terug te geven en noemen ze het hogere bedrag dat ze van je willen. Inmiddels ben ik een pittige tante erdoor geworden. ' Waardeert u een tip? Of zal ik het weer in mijn eigen zakje steken..?'

Nog even snel vertellen over de beach week. In een word was het geweldig! Palolem heeft een prachtige omgeving. We hebben een vreemde coordinator gehad, die uiteindelijk meer door ons gecooordineert moest worden dan andersom. We hebben een dolfijnentrip gemaakt, veel gezwommen, veel gerust, gewandeld, open lucht films gekeken en lekker gegeten. Ook hebben we de echte kingfishervogeltjes in de mangrove gepot! Het was prima, aan het einde van de week werd het echter druk omdat het hele huis daar was. Maar Anna en ik hebben ons goed vermaakt. Twee avonden hebben we samen geshopt en uit gegeten en onze laatste avond hebben we gevierd onder het genot van een cocktail. In een gekke bui hebben we de laatste nacht niet in onze beachhut geslapen, maar op een strandbedje. ‘ Goh, ik zou hier wel eens willen slapen.' Aldus Anna.. ‘ Dan doen we dat toch..' Was mijn antwoord. Op de foto's is te zien hoe we diezelfde ochtend wakker warden en wat voor een uitzicht we hadden. Direct ben ik in zee gesprongen en heb de zonsopgang meegemaakt. Het was werkelijk heerlijk...

En nu, inmiddels ben ik naar he twat koudere Madikerie gereisd. Ik heb Anna gedag geknuffeld en he been mooi hoofdstuk afgesloten. Morgen begint voor mij weer een nieuw avontuur van vier weken. Te beginnen met een trekking door de jungle.. I'll try to keep you updated...

Liefs, Sanne.